ReadyPlanet.com
dot dot
dot
Group Menu
dot
bulletหน้าแรก/หน้าหลัก
bulletปรับเสียง ซ่อม ทำสี ขนย้ายเปียนโน
bulletรู้ไว้ใช่ว่า
bulletเปียโนมีได้ง่ายกว่าที่คิด
bulletขายเปียโน(อย่างไรจึงโดนใจคนซื้อ)
bulletข่าวสารแวดวงคนรักเปียโน
dot
การเรียนการสอน
dot
bulletสอนซ่อมเปียโน
bulletสอนย้ายเปียโน
bulletสอนทำสีเปียโน
bulletสอนเปียโน
bulletสอนจูนเปียโน...รับจูนเปียโน
bulletความรู้ในการเลือกซื้อเปียนโนมือสอง
bulletเรียนเปียโนด้วยคีบอร์ด
dot
Newsletter

dot
bulletเรียนเปียโนไม่แพงอย่างที่คิด
bulletข่าวดีมีเปียโนถูกขาย
bulletจำหน่ายเปียโนมือสอง


ดิน ดินทำดอกไม้ ดอกไม้ประดิษฐ์ งานปั้น ตุ๊กตา ของจำลอง ของจิ๋ว DVD การสอนทำดอกไม้


คนยกเปียโน..กับบางส่วนที่หายไป

           

          เปียโน เมื่อเราพูดถึงคำนี้ เรามักนึกถึงเฉพาะตัวเปียโน โดยไม่ได้นึกถึงบุคคลที่เกี่ยวข้องอีกมากมาย นับตั้งแต่พนักงานในโรงงานผลิต พนักงานขายหน้าร้าน นักเปียโน คนซ่อมคนจูน-ปรับเสียง คนทำความสะอาดเปียโน และยิ่งบุคคลที่อยู่ท้ายสุดของขบวนผลิต เราแทบไม่ได้นึกถึงเลย ซึ่งพวกเขามีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าคนกลุ่มอื่น...นั้นคือ คนยกเปียโน

            คนกลุ่มนี้ทำหน้าที่คล้ายสะพานเชื่อมระหว่างขั้นตอนการเดินทางของเปียโน นับจากโรงงานมาถึงผู้จำหน่าย ไปจนถึงบ้านเจ้าของเปียโน และบางครั้งยามเปียโนเจ็บไข้ได้ป่วยก็ต้องทำหน้าที่พาไปหาหมอเปียโน จนกระทั้งอาการดีขึ้นจึงประคบประคองด้วยความใส่ใจเอากลับมาคืนเจ้าของ

            สมัยก่อนคนยกเปียโนก็ไม่ได้ฝืกฝนอะไรพิเศษหรอกแค่มีแรงยก โดยมีผู้กำกับที่พอจะรู้บ้างคอยจัดคิวให้ว่าใครอยู่มุมไหนจับตรงไหนที่เปียโนก็ถือว่าใช้ได้ เช่น พวกจับกัง คนยกน้ำแข็ง พวกขี่สามล้อ สมัยนั้นยังไม่มีคิวมอเตอร์ใซด์....ผมเองยังทันได้ใช้บริการตอนเข้าวงการใหม่ ๆ วันนั้นผมต้องส่งเบบี้แกรนด์เปียโน ยกโดยไม่ต้องถอดขาทั้งสามของเปียโน เอาเป็นว่าวางอยู่ท่าไหนก็ยกขึ้นไปท่านั้น ไม่มีพิธีรีตรองเหมือนทุกวันนี้

             พวกยกน้ำแข็งพาเปียโนข้ามพ้นธรณีประตูไปหยุดเทียบท้ายรถกะบะ จากนั้นจึงยกลอยข้ามพ้นขอบกะบะ โดยมีคนรอรับอยู่ข้างบน ค่อย ๆประคองจัดวางลงบนพื้นรถกะบะแบบเฉียดฉิวห่างขอบกะบะแค่เซ็นติเมตรกว่า ๆ  ทำให้นึกนึกไปถึงตอนยานอะพอลโลสัมผัสพื้นผิวดวงจันทร์อย่างไงอย่างงั้น  แต่ข้อผิดพลาดก็พอมีบ้าง ใจจริงไม่อยากเผยให้เสียราคาคุย  แต่เห็นเป็นคนกันเองจะเล่าให้ฟังก็ได้

            คืออย่างนี้ตอนยกเปียโนลอยขาข้างหนึ่งได้หลุดออกจากตัวเปียโนมากระแทกเล็บเท้าคนยกผู้โชคร้าย ผลคือเล็บหลุดกระเด็นไปคนละข้างกับขาเปียโน แทนที่จะเห็นสีหน้าเจ็บปวด เขากลับวางสีหน้าเฉย แถมหยิบเล็บขึ้นมาดูแล้วทำหน้าที่ของตัวเองต่อ

            นั้นเป็นยุคแรก ๆ ล่วงมาจนถึงต้นยุคปี 2000 การขนย้ายเปียโนได้จัดขบวนทัพเป็นทางการขึ้น มีการฝึกฝนเป็นขั้นเป็นตอน  แต่กระนั้นคุณเชื่อหรือไม่การยกแกรนด์เปียโนปัจุบันนีี ยังคงใช้ใม้ไผ่เป็นอุปกรณ์หลักในการยกไม่ต่างไปจากอดีต และยิ่งแสดงพลังอันเต็มเปี่ยมให้เห็นชัดในช่วงน้ำท่วมสองปีที่แล้ว

           คุณเชื่อหรื่อไม่ว่าในช่วงนั้น พลยกเปียโนรวมกันทั้งหมดยังไม่พอตอบสนองความต้องการของเจ้าของเปียโนได้ ทั้ง ๆที่ทำงานกันตั้งแต่เช้าจรดมืด บางบ้านเปิดไฟเขียวด่วนพิเศษถึงเที่ยงคืนก็มี

            ฃ่วงแรกทุกเจ้าสำนักเพลิดเพลินกับการรับโทรศัพท์ เพราะนั้นหมายถึงรับทรัพย์ด้วย  แต่พอเข้าอาทิตย์ที่สามที่สี่ เชื่อหรือไม่ต่างคนต่างพร้อมใจกันปิดโทรศัพท์ เพราะรับไปก็ไม่อาจจัดคิวให้ได้เสียอารมณ์กันไปเปล่า

             น้ำท่วมปีนั้น คนยกเปียโนกลายเป็นวีรชนของคนรักเปียโนไปโดยไม่รู้ตัว ถ้าไม่มีพวกเขาความเสียหายจะมากแค่ไหนลองคิดดูเองแล้วกัน

             น้ำท่วมไหลผ่านไปสองปี หน้าฝนปีนี้กำลังเริ่มต้น  บางที่พลยกเปียโนคนเดิมอาจจะได้หวลคืนกลับมาพิทักษ์เปียโนอีกครั้งหนึ่ง ถ้ามวลน้ำเคลื่อนมาประชิดกรุง...ถ้าเกิดขึ้นจริงน่าเสียดายเพราะหนึ่งในบรรดาขุนพลคนยกเปียโนที่ผมรู้จัก ไม่อาจจะกลับมาร่วมปกป้องเปียโนได้

             เขานับเป็นหนึ่งในยอดขุนพลคนยกเปียโน กร่ำศึกยกเป๊ยโนมาทุกรูปแบบตั้งแต่เหนือจรดไต้ ครั้งสุดท้ายผมได้รับโทรศัพท์จากเขาแจ้งว่าอยู่ต่างจังหวัดมีเปียโนอยู่ตัวหนึ่งจะให้พี่ดู เอาไว้กลับไปก่อน

           นั้นเป็นการพูดคุยครั้งสุดท้าย  จากนั้นอีกไม่นานผมได้ทราบข่าวว่าเขาประสบบัติเหตุขณะกลับจากต่างจังหวัด

           " ทองอยู่ขาหักครับพี่ ตอนนี้รัษาตัวอยู่ที่สมิติเวช " ผมโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อได้ทราบข่าวจากเพื่อนร่วมงานเขาอย่างน้อย ๆ ก็ยังมีชีวิตอยู่ ส่วนเรื่องขาหักก็รักษาไปตามอาการอีกไม่นานคงหาย

           " ทองอยู่ต้องผ่าตัดทุกวัน เพื่อดูแลแผลไม่ให้ติดเชื้อ"  สายข่าวรายงานตามกระชั้นมา คราวนี้ผมฟังแล้วยังวาดภาพอาการไม่ออก ต้องผ่าตัดปิด ๆเปิด ๆ คงไม่สนุกเท่าไรทั้งหมอและคนไข้

            " พี่ครับทองอยู่ต้องตัดขาทิ้งข้างหนึ่ง "  จบรายงานข่าวครั้งสุดท้าย ผมได้แต่อึ้ง ความคิดเดิมที่จะโทรไปถามไถ่ทุกข์ ต้องปิดสวิทต์ลงไปโดยอัติโนมัติ

            จากวันน้้นจนถึงวันนี้ผมได้พูดคุยกับทองอยู่ครั้งสองครั้ง หลังสุดได้ข่าวว่าเขาจะกลับไปทำงานที่เดิมอีกในฐานะผู้ประสานงานจัดตารางนัดหมายการยกเปียโน หน้าที่ใหม่นี้ต้องใช้สมองทำงานแทนแขนขาอย่างแต่ก่อน

               ข่าวดีนี้ทำให้ผมยิ้มกับตัวเองได้  เริ่มมีความหวังมองไกลไปถึงน้ำท่วมคราวหน้าจะปีไหนก็ตาม  ไม่ว่ารัฐบาลจะเอาอยู่หรือไม่ก็ตาม แต่ผมมั่นเต็มร้อยว่าท่านแม่ทัพทองอยู่เอาเปียโนท่านอยู่แน่.....

        

             <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>    




เปียโน..เรื่องราวเล่าได้ไม่รู้จบ

แบบนี้ก็มีด้วย
ราตรีสงัดกับวันที่รอคอย
ทำไมต้องเรียนเรียนไปทำไม
ย้ายเปียโนอย่างไรจึงปลอดภัย
ความกลัวเป็นเหตุ



Copyright © 2010 All Rights Reserved.

clinic piano
คลีนิคเปียโน
เลขที่ 57/51 ซอยแจ้งวัฒนะปากเกร็ด19
ตำบลบางพูด  อำเภอปากเกร็ด  นนทบุรี 11120
TEL:  085-5184021  02-5833403
FAX:  02-9622105

E-mail : tai_tasana@yahoo.com

ทะเบียนการค้าเลขที่  3120100451811